::Lanna~truth of Lanna::

posted on 19 Mar 2008 18:11 by butterflyheart in Travel

 

 

::Lanna~truth of Lanna::
:: ล้านนา..มุมใหม่..ในความเป็นจริง::

ถนน หนทางในเชียงใหม่

       เมื่อเข้าสู่เขตตัวเมืองเชียงใหม่ และไปถึงโรงพยาบาลสวนดอกจริงๆ ก็ปาเข้าไปเกือบหนึ่งทุ่มตรง ฉันกับแม่เข้าไปพบปะทักทายญาติพี่น้องที่ห้องพักของยายอย่างดีใจ เพราะหลายคนที่ไม่ได้เจอกันนานแล้วก็มาพบเจอกันอย่างครบถ้วนในวันนี้ เมื่อคุยกันพอหอมปากหอมคอ และยายต้องพักผ่อน ฉันกับแม่จึงมุ่งหน้าสู่บ้านพัก คืนนี้เราจะนอนกันที่บ้านยายซึ่งมีน้าของฉันเป็นคนดูแลบ้านหลังนี้อยู่....

      นับตั้งแต่ยายเริ่มป่วย.. น้าก็มาอยู่ดูแลยายเป็นประจำ ส่วนบ้านของน้าเองซึ่งห่างออกไปอีกไม่กี่กิโลเมตรจากบ้านยาย น้าก็ให้สามีน้าและบรรดาลูกๆของน้าอยู่ดูแลแทน..ครอบครัวของแม่ฉันนั้นเป็นชาวเชียงใหม่โดยกำเนิด แม่เกิดและโตที่หมู่บ้านเล็กๆในอำเถอ อมก๋อย ซึ่งอยู่ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ออกไปทางอำเภอฮอด อีกหลายสิบกิโล..เมื่อโตเป็นสาวแม่ก็เข้ามาเรียนที่ตัวเมืองเชียงใหม่และได้พบกับพ่อที่นี่..พ่อฉันเองก็เป็นคนเชียงใหม่เช่นกัน และเมื่อทั้งสองรักและแต่งงานกัน พ่อจึงชวนแม่มาทำมาหากินอยู่ในกรุงเทพฯ ตั้งหลักปักฐานยึดหัวหาดเป็นคนกรุงเทพฯกันนับแต่นั้นมา..ลูกๆของแม่ทุกคนจึงเกิดที่กรุงเทพฯกันหมด..เมื่อถึงเวลาช่วงวันปิดเทอมใหญ่มาถึงซึ่งก็จะตรงกับช่วงวันสงกรานต์พอดี..พวกเราก็จะไปรดน้ำดำหัวยายกันในช่วงนั้นทุกปี พร้อมๆกับได้เล่นน้ำสงกรานต์ไปด้วย..และนี่ก็เป็นอีกหนึ่งในช่วงเวลาแห่งความสุขในวัยเด็กของพวกเรา.....
      เมื่อโตขึ้น สภาพครอบครัวที่เปลี่ยนแปลงไป ฉันเหลือเพียงแม่เท่านั้นที่ยังอยู่และพวกเราก็ไม่มีวัน "ปิดเทอมใหญ่" กันอีกต่อไปแล้ว การไปเยี่ยมยายจึงมักจะถูกเปลี่ยนแปลงช่วงเวลาไปเรื่อยๆ แล้วแต่ว่าปีนั้นพวกเราจะลางานกันได้ในช่วงใหน หรือสะดวกที่จะเดินทางกันในเดือนใด..และบางปีพวกเราก็ไปกันไม่ครบทุกคน แน่นอนชีวิตที่เติบโตขึ้น ทำให้พี-น้องฉันเลือกที่จะไปเยี่ยมบ้านแฟนที่ภาคอีสานบ้าง..ไปเที่ยวทริปทะเลอันดามันทางภาคใต้บ้าง หรือ ไปดูสวนสนุกที่ต่างประเทศเพื่อเปิดหูเปิดตาบ้าง..ก็แล้วแต่วาระของแต่ละคนจะดำเนินไป......

บรรยากาศของถนนคนเดินตอนกลางคืน

      แม่มักพูดว่า " ยายแก่ลงทุกวันและอาจเหลือเวลาอีกไม่นานให้พวกแกได้รัก..พวกแกควรไปเยี่ยมยายกันบ่อยๆ " ในตอนนั้นยอมรับเลยว่าฉันไม่เข้าใจหรอก เพราะภาพยายในหัวของฉันก็ยังคงเป็นยายคนเดิม ที่ใจดีและแข็งแรง..แต่จากภาพที่ฉันเห็นที่โรงพยาบาลเมื่อไม่กี่ชั่วโมงมานี้ ทำให้ฉันเข้าใจได้ว่า วันเวลา ผ่านไปเรื่อยๆอย่างไม่เคยหยุดรอ..และทุกสังขาร ก็เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา....
      คืนนั้น..แม้จะเมื่อยและเหนื่อยแค่ใหน แต่ความ" แปลกที่ "ก็ทำให้ฉันกลับข่มตาหลับลงอย่างยากเย็น..ฉันนอนดิ้นไป-มากว่าครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่สามารถหลับตาลงได้..จึงตัดสินใจเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปเดินเล่นดีกว่า..ฉันเลือกที่จะออกมาเดินเล่นแถวๆบริเวณ " ถนนคนเดิน"แหล่งท่องเที่ยวลือชื่อของเชียงใหม่..
      ตอนขับรถออกมาจากบ้านฉันเพิ่งสังเกตุเห็นว่าถนนในเมืองเชียงใหม่นั้น..แต่ละเส้น แต่ละสายเชื่อมต่อกันเหมือนใยแมงมุม..และเป็นใยแมงมุงยักษ์ที่ยิบย่อยมิใช่เล่น การขับรถในเชียงใหม่นั้นจะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก เพราะถนนทุกสายตัดผ่านกันและกันอย่างซื่อตรงไม่มีซิกแซก วันเวย์ให้ต้องป่วนหัวใจ ถ้าคุณต้องการจะไปทางใหนคุณก็เลี้ยวไปทางนั้นได้เลย เพียงแต่ให้สัญญาณไฟเลี้ยวซักหน่อยและอยู่ให้ถูกเลน ก็ถือว่าคุณไม่ทำผิดกติกาใดๆแล้ว..ตอนแรก..ฉันงงเต็ก และเบรคกระทันหันเมื่อเห็นรถคันข้างหน้าขับชิดขวา และเลี้ยวขวาแบบผ่านตลอดอย่างหน้าตาเฉย..ดีที่ฉันออกมาตอนกลางคืนและรถมีไม่มากนัก..ฉันจึงไม่มีอันตรายใดในกรณีนี้ และเริ่มรู้สึกว่านี่ถ้าที่เชียงใหม่มีมอเตอร์ไซค์หรือแท็กซี่มิเตอร์ให้เรียกก็น่าจะดีมิน้อยนะเนี๊ยะ..
      ฉันมาถึงประตูท่าแพ ตรงจุดเริ่มต้นของถนนคนเดินที่มีของขายมากมาย เมื่อจอดรถได้แล้วก็เดินเรื่อยออกมาทางด้านสีแยกกลางเวียง-วัดเจดีย์หลวงหน้าอนุสาวรีย์สามกษัตริย์-หน้าที่ว่าการอำเภอเมืองเชียงใหม่เลยไปจนถึงหน้าวัดพระสิงห์ ความยาวกว่า 1.5 กม.ที่เดินและความเพลิดเพลินที่ได้รับจากร้านค้าหลากหลาย ก็ทำให้เวลาล่วงเข้ายามดึกอย่างไม่ทันรู้ตัว..โชคดีที่วันนี้เป็นวันเสาร์จึงมีร้านค้าให้ฉันเลือกดูเลือกซื้อสินค้าราคาถูกมากมายภายใต้อุณหภูมิที่เย็นกำลังดีไม่หนาวหรือร้อนจนเกินไป ซึ่งเมื่อเดินได้ซักพัก เจ้ากล้องดิจิตอลคู่กายก็ร้องเตือนว่าแบตเตอร์รี่ไกล้หมดแล้ว ในขณะเดียวกับที่ร่างกายฉันเองก็เกิดอาการ แบตเตอร์รี่ไกล้หมดพอๆกัน..งั้นวันนี้กลับบ้านไปนอนก่อนดีกว่า..ไว้พรุ่งนี้ค่อยพาแม่มาเดินเล่นใหม่คงจะดี..ฉันคิดในใจ......

ท่ามกลางย่านร้านค้า ก็ยังมีวัดเป็นฉากหลัง

 

Comment

Comment:

Tweet

เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้คุณยายหายป่วยและมีสุขภาพแข็งแรงไวๆนะคะ

สำหรับเชียงใหม่.. สวยจนอึ้ง ทิ้งจนไม่มีคำพูดพี่ว่าต้องไปสัมผัสเองนะคะ พี่มีความหลังฝังไว้ที่เชียงใหม่เยอะ ฉะนั้นอะไรๆในเชียงใหม่เนี้ยจะเรียกว่าเป็นความทรงจำที่สวยงามที่สุดของพี่ก็คงได้นะคะ..

กรอบรูปเอนทรี่นี้สวดคลาสสิคมากๆ ไม่ค่อยมีเวลาว่างนะคะตอนนี้แต่ก็ยังคิดถึงกันและกันเสมอเนาะ รักษาสุขภาพนะคะ..

big smile big smile big smile

#3 By พี่พลอยจ๋า on 2008-03-20 13:28

รูปสวยดีจังbig smile

#2 By *~kirmkan~* on 2008-03-19 19:12

อุอุ ปรูปสวยดีนะครับ แต่น่าจะจัด Format หน้า หน่อยครับอ่านยากจัง

#1 By T o' M @ ZZ u ครับ on 2008-03-19 18:27