::SOME BODY UNDER THE SUN::

::North of Thailand~Land of smile-2::
::กาลครั้งหนึ่งในภาคเหนือ..แด่ความทรงจำอันงดงาม::

ถนนสายเอเซีย เส้นทางสู่เชียงใหม่

        " ฮ้า..า..า..า….ถึงซะที่นะแม่..เนื้อยส์..เหลือเกิน" ฉันเปรยกับแม่ตอนหักเลี้ยวรกเข้าไปจอดในปั๊มน้ำมันใหญ่ริมทางหลวง ที่ที่เราจะแวะดื่มกาแฟ และหาอาหารเย็นใส่ท้องกัน  หลังจากที่รถพาเรามาถึงทางซุปเปอร์ไฮเวย์เส้นที่จะตัดเข้าสู่ตัวเมืองเชียงใหม่ในตอนย่ำค่ำ 5 โมงเย็น... 
       " อะไรของแก เนื้อยเหลือเกิน" แม่ทำหน้างงกับคำบ่น และท่าทางการบิดขี้เกียจแบบ 180 องศาของฉัน..
       " โธ่..ก็เหนื่อย บวกกับเมื่อยไงแม่..โหขับรถตั้ง 6-7 ชั่วโมงนะนี่ ถึงจะไม่ติดต่อกันก็เหอะ " ฉันบ่น " รู้งี้ยอมรับเงื่อนไขมาเครื่องบิน กลับรถไฟดีกว่า "
       " สมน้ำหน้า "แม่ว่าฉันขำๆ  " แต่คงไม่ทันแล้วล่ะ มาถึงตั้งนี่แล้ว แกเปลี่ยนใจไม่ทันแล้ว อีกอย่างหนึ่ง มีเวลาว่างหลายวันขนาดนี้ แม่ก็ไม่ยอมให้มาเครื่องบินหรอก หัดประหยัดซะบ้างซิ รู้ใหมเศรฐกิจมันกำลังแย่นะตอนนี้ ในวงการงานของแก ไม่รู้สึกผิดปกติบ้างเลยหรือไง หรือไม่เคยสนใจ เอาแต่เที่ยวลูกเดียว "
      " อ้าวแม่..ทำไมมาวกเข้าตัวหนูซะล่ะเนี๊ยะ แหมบ่นนิดเดียวเอง..ว่าแต่จริงด้วยแฮะ หนูก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกันนะแม่ปีนี้..ดูมันเงียบๆ นิ่งๆ ไม่ค่อยคึกคักเลย ลูกค้าหนูนะเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีงบประมาณสำหรับทำงานเลย..เอะอะก็จะประหยัดกันท่าเดียว "
      " ใช่นะซิ เพราะเศรฐกิจมันยังไม่ฟื้นตัวเท่าไหร่นักตอนนี้..เห็นเค้าว่าอีกหลายปีเลยล่ะ "
      " จริงหรือค่ะท่านนายก เอ๊ย!คุณแม่ " ฉันแอบล้อเลียน  " ไม่ต้องมาล้อเลียนเลย นี่แม่พูดเรื่องจริงนะ แม่ติดตามข่าวทุกวัน สนใจมากที่สุดก็ข่าวการเมืองนี่ล่ะ มันมีประโยชน์นะรู้หรือเปล่า  แกเองก็เถอะสนใจไว้บ้างก็ดี แล้วเงินก็เหมือนกัน เก็บหอมรอมริบซะบ้างไม่ใช่ว่าทำงานได้แล้วก็มัวแต่เที่ยวลูกเดียว..ต้องเก็บออมบ้าง เสื้อผ้า เครื่องสำอางค์ก็ให้มันเพลาๆลงหน่อย..ฉันไปคอนโดแกที่ไร เห็นข้าวของซื้อมากองไว้เต็มไปหมดเลย ไม่เห็นจะใช้เลย " แม่ยังคงบ่นฉันต่อ..ฉันไม่น่าจุดประกายเรื่องนี้เล้ย..ย…..ย…
       " จ้า…จ้า..นี่หนูก็ว่าจะประหยัดลงแล้วค่ะ เดี๋ยวนี้ของก็ไม่ค่อยได้ซื้อแล้วล่ะ กลัวชักหน้าไม่ถึงหลัง อยู่เหมือนกัน " ฉันตอบพลางเดินพาแม่กลับมาที่รถ หลังจากกินอาหารว่างกันในปั๊มน้ำมันแบบครบวงจรกันเรียบร้อยแล้ว
       " ว่าแต่นี่เราจะเอากระเป๋าไปเก็บที่พักกันก่อนหรือจะไปหาอุ้ยก่อนดีละแม่ "  ฉันรีบเปลี่ยนประเด็นไปถามควมคิดเห็นแม่เรื่องแผนการวันนี้   ก่อนที่เรื่องการเมืองที่แม่พูดมันจะลามปามไปใหญ่โต กลายเป็นเรื่องเด่น..เย็นนี้ ไปซะก่อน…"  " ไปหาแม่อุ๊ยก่อนดีกว่า ให้เค้ารู้ว่าเรามาถึงแล้ว..เดี๋ยวค่ำๆ ค่อยกลับไปอาบน้ำ อาบท่า แล้วค่อยพักผ่อนทีเดียวเลย "  แม่บอกแผนการ   " ได้ครับพ้ม "  ฉันทำน้ำเสียงทหาร ล้อเลียนแม่อีกครั้ง….ก่อนจะหักรถมุ่งหน้าสู่โรงพยาบาลสวนดอก ที่ที่ยายฉันนอนรักษาตัวอยู่.." แล้วแม่คิดว่า แม่จะอยู่ที่นี่กี่วันจ๊ะ " ฉันถามถึงแปลนของแม่ระยะยาวว่าเราจะอยู่ที่นี่กันนานแค่ใหน เผื่อฉันจะได้สร้างแผนของฉันบ้าง…."  " ก็ดูอาการอุ้ยก่อน ถ้าไม่หนักหนา ก็อาจจะแค่ สองสามวันก็ได้ "  แม่ให้คำตอบ..........