::Thank a lot::
posted on 19 Jan 2008 14:30 by butterflyheart in Sense
::Thank a lot::
::ขอบใจนะ..ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยยอมฝืนใจตนเอง..::
เมื่อแสงสุดท้ายของวัน..ผ่านพ้นทิวยอดไม้..ไออุ่นของละอองแดดเริ่มหมดไป..เปลี่ยนเป็นไอเย็นของลมหนาวเข้ามาแทนที่..ฉันนั่งอยู่ริมหน้าต่าง ในอินเตอร์เน็ตคาเฟ่เล็กๆ ริมทางสายหลักของหมู่บ้าน..วันนี้ฉันใช้เวลา 6 ชั่วโมงสุดท้ายก่อนอาทิตย์จะลับขอบฟ้า เพื่อระลึกนึกย้อนถึงเธอ............
วันนี้เป็นวันแรกทีฉันเริ่มมองเห็นภาพเธอในแบบที่เธอเป็น..สมุดบันทึกเล่มเล็กที่อยู่ในใจฉันตลอดมาถูกเผาไปด้วยเปลวเพลิงจากไม้ขีดไฟ ของลุงเจ้าของร้าน ไปเมื่อ 1 ชั่วโมงที่ผ่านมา..ไม่มีอีกแล้วนับจากนี้ ไม่มีความทรงจำในแบบเพ้อฝันถึงเธออีกแล้ว..จะมีก็แต่เพียงความเป็นจริงที่อิงเหตุ และ ผลของการกระทำเท่านั้น................
ที่ผ่านมาที่เรารู้จักกัน..คำพูดดีๆที่เธอเคยพูดให้ฉันฟัง เรื่องเล่าจากความทรงจำที่เธอเคยถ่ายทอดให้รู้และสร้างความประทับใจต่อฉัน..ความฝันสวยหรูที่ฉันเคยแอบฝันร่วมไปกับเธอ มันเป็นเพียงความพยายามสร้างความประทับใจต่อฉันที่เธอแสร้ง แกล้งทำมันขึ้นมาเท่านั้น..แต่มันก็สำเร็จฉันหลงใหลในเธอด้วยสิ่งต่างๆที่เธอทำ..ที่เธอเล่าให้ฟัง ถ้อยคำที่เธอประดิษฐิ์มันส่งเป็น แมสเส็จให้ใจฉันไหวหวั่น เรื่องราวต่างๆที่เธอเล่าให้ดูดีกว่าเรื่องจริง พอเถอะ!เธอคงเหนื่อยใจมากซินะ กว่าจะทำให้ตัวเองดูเป็นเช่นนั้นได้ แต่ยังไงก็ขอบใจนะ มันมากพอแล้ว จนมาถึงวันนี้เธอไม่ต้องเหนื่อยกับสิ่งเหล่านั้นอีกแล้ว..เป็นเธอเถอะนะเป็นเธออย่างที่เธอเป็น..เป็นเธอคนเดิมที่ไม่เคยรู้สึกอะไรกับฉันเลย ....และในวันนี้ฉันก็จะเป็นฉันและยินดีเดินจากเธอมา วันนี้ฉันเพียงยากจะบอกเธอว่า.............
ขอบใจนะ..ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยยอมฝืนใจตัวเอง..ขอบใจนะฉันรู้ว่าเธอทำดีที่สุดแล้ว..อย่างน้อยครั้งหนึ่ง ที่พยายามทุ่มเท อดทนให้กัน แค่นั้นก็ดีมากพอ.
ขอบใจนะ..ขอบใจจริงๆ......เธอเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชวิตฉันเสมอ แม้นับจากนี้ต่อไปเราจะไม่เจอกันอีกเลยก็ตาม...........................