::SOME BODY UNDER THE SUN::

::The Memories of My Story::

         ได้ดู รีวิว ภาพยนตร์เรื่องนี้จบลง..ราวกับลมหายใจจะหยุดนิ่ง..ราวกับนาฬิกาจะหยุดเดิน..หรือชีวิตมันหมุนวนเป็นวงกลม เหมือนที่ใครต่อใครว่าไว้จริงๆ..ฉันไม่เชื่อ..ไม่อยากจะเชื่อเลย.....

         ฉันคิดว่า..ฉันได้ผ่านห้วงเวลาแห่งความเจ็บปวดแบบนี้ มานานมากแล้วนะ.. และฉันก็ลืมเลือนมันไปนานแล้วด้วย..ตอนนี้ฉันคิดว่าฉันแกร่ง เกินกว่าจะเจ็บปวดกับประเด็น รัก/สาม/เศร้า แบบนี้ที่เกิดขึ้นกับฉันในวันนั้นได้ แต่เปล่าเลย ฉันคิดเองต่างหากว่าตนเองเข็มแข็ง และ แข็งแรงขึ้น เมื่อได้เห็นและรับรู้เรื่องราวแบบนี้อีกครั้ง..ความทรงจำที่ย้อนกลับมา ก็ทำให้น้ำตาฉันใหลริน........ 

        ดูหนัง..ดูละครแล้วย้อนดูตัว..เรื่องราวเจ็บปวดมากมายที่เราเห็นในภาพยนตร์ เรื่องราวเหลือเชื่อมากมายที่เราได้ดูในละคร..ต่างมีที่มาจากหัวใจมนุษย์ทั้งนั้น..หัวใจก้อนเท่ากำมือก้อนนี้..ที่เป็นแหล่งของสรรพเหตุการณ์ สรรพความรู้สึก..ที่มันเกิดขึ้นมากมาย..คนในความทรงจำของฉันคนหนึ่ง..อยากที่จะสร้างและกำกับภาพยนตร์ของเค้าเอง โดยเค้าเชื่อว่าเค้าอยากทำเรื่องเกี่ยวกับความรัก..และรักของเค้าก็มากมายหลากหลายเสียจนสามารถถ่ายทอดมันออกมาเป็นภาพสะเทือนใจได้ทั้งเรื่องเช่นกัน..ฉันแอบให้กำลังใจเค้า..ในขณะที่ก็คอยเกลียดเค้าไปด้วย..ฉันแอบรอดูผลงานของเค้า ในขณะที่ก็คอยกัดเค้าทุกครั้งที่เพื่อนพูดถึงเค้า..ฉันแอบชื่นชมพลอตเรื่องของเค้าที่เค้าเล่าให้ฟัง ในขณะที่ก็หมั่นใส้เค้าไปด้วย.......หรือจริงๆแล้วใจมนุษย์มันซับซ้อนกว่าภาพยนตร์มากนัก แต่ไม่รู้ซินะ เท่าที่รู้..ละครชีวิตของฉันมันยังไม่จบ และฉันก็ต้องแสดงมันต่อไป..ไปต่อไป.....